image:Karolina Sulik Photo © Marzena Ziółkowska MarzeniaWobiektywie imagofeminae 14/49 2026

For over 14 years, Karolina Sulik has been designing private, commercial, and investment interiors, combining her knowledge of architecture, psychology, and the impact of the environment on human well-being. Her work is based on the belief that space is not merely a combination of function and aesthetics, but an environment that influences our emotions, decisions, relationships, and quality of life. In her projects, she integrates a contemporary approach to architecture with the philosophy of feng shui and traditional methods of working with energy, drawing on knowledge gained in both Europe and Asia.

She is a certified Feng Shui Master and a Jikiden Reiki practitioner, and has participated in numerous training programs in psychology, human development, and business strategy. She works with investors, entrepreneurs, and individual clients on an international scale, creating spaces that support growth, health, and well-being. Through her work, he demonstrates that architecture can be more than just the design of a building; it can become a conscious tool for creating harmony between people and the places where they live and work.

Here she is writing about how the spaces around us influence our well-being and argues that, by understanding both ourselves and our environment, we can consciously design spaces that support the way we want to live, work, and feel.

Designing Well-Being. From interior design to the art of mindful living.

Karolina Sulik (Poland)

Have you ever wondered if it’s possible to consciously shape an environment that will support our well-being, relationships, and way of being? And if so, can such an environment be designed?

Each of us has, at least once, entered a place where we felt a sense of peace from the very first moment. The opposite situation also occurs: an interior that seems beautiful and refined down to the last detail, yet still evokes a sense of unease that’s hard to explain. The same is true of people. Some energize and inspire us, while others leave us feeling exhausted after meeting them, even though we can’t pinpoint a specific reason. Is it purely a matter of psychology? Or is it just a matter of chance? Or perhaps there are elements of our environment that subconsciously influence the way we think, feel, and function?

It was these questions that marked the beginning of my journey. I began to wonder why each of us perceives the same places and the same people differently. What makes it so that some people easily attract favorable circumstances (in Poland, we use the expression “born in a snap" what is the equivalent of the saying "born with a silver spoon in his mouth"?), while others constantly repeat similar, difficult experiences, as if they were magnets for disaster? Is it possible to consciously shape an environment that will support our well-being, relationships, and way of functioning? And if so, can it be designed according to conscious principles?

My initial line of inquiry was psychology. Behavioral patterns, past experiences, traumas, beliefs, defense mechanisms, cognitive principles—all of these help us understand people and how they function. However, the deeper I delved into this field, the more clearly I realized that psychology explains some phenomena but does not answer all questions. Instead of closing the topic, more questions arose.

I embarked on a journey I had never planned before. Starting with classical architecture, I gradually moved on to exploring psychology, neurobiology, Eastern philosophy, traditional methods of working with space and people, and an interdisciplinary approach to well-being. Each successive stage brought new answers, but also revealed just how deeply space and people remain in a constant relationship with one another.

But let's take it one step at a time. In our daily lives, it’s much easier to notice what drains our energy than what strengthens us. We say things like, “I have no energy,” “I feel exhausted,” or “That person drains my energy.” Such expressions exist in nearly every language and culture.

Regardless of how we interpret them, they describe a very specific experience—the feeling that, after a particular interaction, we lose our own supply of inner energy, which leads to exhaustion, fatigue, a lack of concentration, making a bad decision, or a deterioration in the relationship.

We can observe that we have a list of places and people we avoid, even though it’s hard to explain rationally why. The very thought of interacting with any of them causes tension. There’s also the opposite phenomenon: we have places we return to with pleasure because we feel safe, at ease, and natural there. We perceive people in exactly the same way. After some encounters, we return feeling tired; after others, we’re full of inspiration, new ideas, and inner peace.

It was precisely this difference that led me to ask the most important question: Can space be more than just an aesthetic backdrop to our lives? Can it actively support our daily functioning and well-being?

The answer is YES!! My own transformation is the best proof of this—it turned my life around 180 degrees, filling it with happiness, fulfillment, and love.

In architecture, I learned about the importance of ergonomics, light, proportions, functionality, and aesthetics.

Psychology teaches us about the perception of symmetry, colors, the layout in relation to windows and doors, the perception of room shapes, auditory stimuli (acoustics), and light. It’s also natural to seek to understand the essence of a person—that specific individual—as a unique being: their emotions, experiences, and circumstances.

The two disciplines are highly complementary, as reflected in the ideas that an architect must first take on the role of a psychologist to understand the client’s needs, and that a psychologist is the architect of our perception.

What struck me was the observation that even the best-designed buildings did not translate into joy and happiness for the families who lived in them or into success for the companies that had offices there. Why?

Space always interacts with people.

The space in which we live must always meet our needs—both conscious and subconscious. We begin by asking ourselves: What do I need? This is a profound question that requires an introspective and thoughtful dialogue with ourselves. What do I need from a relationship? What do I need to feel safe? What do I need to feel free? The key to this exercise is to establish boundaries and goals, rather than making plans. “What do I need?” rather than “What should it be like?” The second step is to understand our own nature and the nature of the space in which we live. We need different things at work than we do at home. The same factors influence our choice of a gym, a restaurant, a hotel, or a place to unwind. This is where Eastern philosophy comes to our aid, helping us identify our constituent elements.

A physicist would call it an individual quantum pattern, a biologist our DNA, Human Design a bodygraph, Ayurveda a constitution (Prakriti and Vikriti), and according to Feng Shui philosophy, it is called an individual energy map. All of these fields address the same question: Who is a human being, and how does he or she function? Each does so in a different way, using different language and methods. However, the art of feng shui focuses most on the interplay between a place and a person. In physics class at school, we all learned that the world is made up of energy. What surrounds us is matter, and matter is energy. The art of feng shui helps us determine what kind of energy we are—that is, what elements we’re made of, what we’re lacking or have too much of, and how to restore balance. It identifies our potentials and blockages, as well as what kind of energy is at work in our environment and how it affects us individually.

It is precisely this relationship—between a place and a person, whether it’s our home, workplace, a park, or a favorite restaurant—that shapes our subconscious perception of places and people. And although each of us is different—even in terms of energy values—there is a certain consistency that allows us to identify groups and types of energy. This, in turn, makes it possible to tailor spaces to a larger group of people, rather than creating only narrowly personalized designs.

Each of us strives for balance in life. I’m not talking about the overused “work-life balance” slogan here, but about true, real-life balance. This balance lies in the answers to the questions mentioned earlier, which include respect, mindfulness, passion, financial freedom, stable living conditions, time for oneself, time for loved ones, space for hobbies, and professional success.

The ability to view life from a broader perspective allows us to consciously choose the tools that enable us to achieve this balance, rather than acting haphazardly.

Now that you’ve read this article, I’d like it to leave you with something that will likely take root over time. Ask yourself, “What do I need?” and define your boundaries and goals. I’ll say right away that this will take a moment. Set aside some time for yourself, engage in a deep inner dialogue with yourself, and write down your answers. After that, you’ll know exactly what to do…

image: Karolina Sulik (Poland)

From interior design to the art of mindful living.Can space become more than a backdrop to our lives? In this personal essay, Polish designer Karolina Sulik reflects on architecture, psychology, and the environments that shape our everyday experience. imaofeminae summer 2026 vol.14 N° 49 Portrait:Karolina Sulik Photo © Marzena Ziółkowska MarzeniaWobiektywie

Karolina Sulik

Projektantka przestrzeni, przedsięwbiorczyni i założycielka studia KS PROJECT oraz marki ZEN DESIGN.

Od ponad 14 lat zajmuje się projektowaniem wnętrz prywatnych, komercyjnych i inwestycyjnych, łącząc wiedzę z zakresu architektury, psychologii orazwpływu otoczenia na dobrostan człowieka.

Swoją pracę opiera na przekonaniu, że przestrzeń nie jest jedynie zbiorem funkcji i estetyki, lecz środowiskiem, które wpływa na nasze emocje, decyzje, relacje i jakość życia. W projektach integruje współczesne podejście do architektury z filozofią feng shui oraz tradycyjnymi metodami pracy z energią, zdobywając wiedzę zarówno w Europie, jak i w Azji.

Jest dyplomowaną Mistrzynią Feng Shui oraz praktykiem Jikiden Reiki, a także uczestniczką licznych szkoleń z zakresu psychologii, rozwoju człowieka i strategii biznesowych. Współpracuje z inwestorami, przedsiębiorcami i klientami indywidualnymi w skali międzynarodowej, tworząc przestrzenie, które wspierają rozwój, zdrowie i dobrostan.

W swojej działalności pokazuje, że architektura może być czymś więcej niż projektowaniem obiektu, ale może stać się świadomym narzędziem tworzenia harmonii między człowiekiem a miejscem, w którym żyje i pracuje.

Designing Well-Being. Od projektowania wnętrz, po sztukę świadomego życia

Karolina Sulik (Polska)

Czy zdarzyło Wam się zastanawiać, czy można świadomie kształtować środowisko, które będzie wspierało nasze samopoczucie, relacje i sposób działania? A jeśli tak – czy można je zaprojektować?

Każdy z nas choć raz wszedł do miejsca, w którym od pierwszej chwili poczuł spokój. Zdarza się również odwrotna sytuacja, że wnętrze wydawało się piękne, dopracowane w każdym detalu, a mimo to wywołuje trudny do wyjaśnienia niepokój. Podobnie bywa z ludźmi. Jedni dodają nam energii i inspirują, a inni sprawiają, że po spotkaniu czujemy się wyczerpani, choć nie potrafimy wskazać konkretnego powodu.Czy to wyłącznie kwestia psychologii? Przypadku? A może istnieją

elementy naszego otoczenia, które podświadomie wpływają na sposób, w jaki myślimy, odczuwamy i funkcjonujemy?

To właśnie te pytania stały się początkiem mojej drogi. Zaczęłam zastanawiać się, dlaczego każdy z nas inaczej odbiera te same miejsca i tych samych ludzi. Co sprawia, że jedni z łatwością przyciągają sprzyjające okoliczności (w Polsce używamy sformułowania “w czepku urodzony”), podczas gdy inni nieustannie powtarzają podobne, trudne doświadczenia, niczym magnes na katastrofę? Czy można świadomie kształtować środowisko, które będzie wspierało nasze samopoczucie, relacje i sposób działania? A jeśli tak – czy można je zaprojektować, według świadomych założeń?

Moim pierwszym kierunkiem poszukiwań była psychologia. Schematy zachowań, doświadczenia z przeszłości, traumy, przekonania, mechanizmy obronne, zasady poznawcze wszystko to pomaga zrozumieć człowieka i sposób jego funkcjonowania. Im głębiej jednak wchodziłam w ten obszar, tym wyraźniej dostrzegałam, że psychologia wyjaśnia część zjawisk, ale nie odpowiada na wszystkie pytania. Zamiast zamknąć temat, pojawiły się kolejne pytania.

Rozpoczęłam podróż, której nigdy wcześniej nie planowałam. Od klasycznej architektury zaczęłam stopniowo przechodzić do zgłębiania psychologii, neurobiologii, filozofii Wschodu, tradycyjnych metod pracy z przestrzenią i człowiekiem oraz interdyscyplinarnego spojrzenia na dobrostan. Każdy kolejny etap przynosił nowe odpowiedzi, ale również pokazywał, jak bardzo przestrzeń i człowiek pozostają ze sobą w nieustannej relacji.

Ale po kolei.

Na co dzień znacznie łatwiej zauważamy to, co odbiera nam siły, niż to, co nas wzmacnia. Mówimy: „jestem bez energii”, „czuję się wyczerpany”, „to osoba, która wysysa ze mnie energię”. Takie określenia funkcjonują w niemal każdym języku i kulturze. Niezależnie od tego, jak je interpretujemy, opisują bardzo konkretne doświadczenie – poczucie, że po danym kontakcie, tracimy własny zasób wewnętrznej energii, który prowadzi do wyczerpania, zmęczenia, braku koncentracji, podjęcia złej decyzji lub pogorszenia relacji.

Możemy zaobserwować, że mamy listę miejsc i ludzi których unikamy, choć trudno racjonalnie wyjaśnić dlaczego. Już sama myśl o obcowaniu z którymkolwiek z nich, wywołuje napięcie. Jest też zjawisko odwrotne, i mamy takie miejsca, do których wracamy z przyjemnością, ponieważ czujemy się w nich bezpiecznie, swobodnie i naturalnie. Dokładnie tak samo odbieramy ludzi. Po niektórych spotkaniach wracamy zmęczeni, po innych pełni inspiracji, nowych pomysłów i wewnętrznego spokoju.

To właśnie ta różnica stała się dla mnie początkiem najważniejszego pytania: czy przestrzeń może być czymś więcej niż tylko estetycznym tłem naszego życia? Czy może aktywnie wspierać nasze codzienne funkcjonowanie i dobrostan?

Odpowiedź brzmi - TAK!! Moja własna transformacja jest na to najlepszym dowodem, dzięki której moje życie zmieniło się o 180 stopni, dając mi pełnię szczęścia, spełnienia oraz miłości.

Na architekturze uczyłam się o tym, jak ważna jest ergonomia, światło, proporcje, funkcjonalność i estetyka.

Psychologia uczy o postrzeganiu symetrii, kolorów, układzie wobec okien i drzwi, odbieraniu kształtów pomieszczeń, bodźcach dźwiękowych (akustyka) i światła.

Naturalną rzeczą jest też kwestia zrozumienia istoty człowieka, tego konkretnego, jako jednostka. Jego emocji, przeżyć, sytuacji.

Obie nauki są bardzo komplementarne, co też odzwierciedlają określenia, że architekt musi najpierw wejść w rolę psychologa poznając potrzeby swojego klienta, a psycholog jest architektem naszego postrzegania.

To co było dla mnie uderzające, to obserwacja, że nawet najlepiej zaprojektowane obiekty, nie miały przełożenia na radość i szczęście rodzin, które w nich zamieszkiwały lub pomyślność w sukcesach firm, które miały w nich biura. Dlaczego?

Przestrzeń zawsze działa w połączeniu z człowiekiem.

Przestrzeń w której funkcjonujemy, musi zawsze odpowiadać na nasze potrzeby, te świadome i te podświadome. Zaczynamy od zadania sobie pytania, czego JA potrzebuję? Jest to głębokie pytanie, które wymaga wewnętrznego i precyzyjnego dialogu z nami samymi. Czego potrzebuję od związku? Czego potrzebuję, żeby czuć się bezpiecznie? Czego potrzebuję, żeby czuć się wolnym? Kluczowe w tym zadaniu jest, aby ustalić granice i cele, zamiast projektowania. Czego potrzebuję, zamiast jakie ma być.

Drugi krok, to jest poznanie własnej istoty oraz istoty przestrzeni, w której funkcjonujemy. Czego innego potrzebujemy w pracy, a czego innego w domu. Te same czynniki wpływają na dobór siłowni, restauracji, hotelu, miejsc na odskocznię. Tutaj z pomocą przychodzi nam sztuka filozofii wschodu, która określa nasze elementy składowe. Fizyk nazwałby to indywidualnym wzorem kwantowym, biolog naszym DNA, Human Design bodygrafem, Ayurveda konstytucją (Prakriti i Vikriti) a według filozofii feng shui nazywa się to indywidualną mapą energetyczną. Wszystkie wymienione dziedziny odpowiadają na to samo pytanie kim jest człowiek i jak funkcjonuje? Każda w inny sposób, innym językiem i metodą. Jednak sztuka feng shui najbardziej koncentruje się na połączeniu zależności pomiędzy miejscem a człowiekiem.

Na lekcjach fizyki w szkole, wszyscy uczyliśmy się, że świat zbudowany jest z energii. To co nas otacza to materia, a materia jest energią. Sztuka feng shui pomaga określić jaką jesteśmy energią, czyli z jakich elementów się składamy, czego nam brakuje lub czego mamy za dużo i jak przywrócić równowagę. Określa nasze potencjały i blokady oraz jaka energia działa w naszym otoczeniu i jak wpływa na nas indywidualnie.

Właśnie ta relacja, pomiędzy miejscem a człowiekiem, naszego domu, miejsca pracy, parku, czy ulubionej restauracji, powoduje to podświadome odbieranie miejsc i ludzi. I chociaż każdy z nas jest inny, nawet pod kątem wartości energii, jest pewna powtarzalność, która pozwala na określenie grup i rodzajów energii. To z kolei umożliwia dopasowanie miejsc do większej grupy ludzi, a nie tworzenie wyłącznie wąsko spersonalizowanych projektów. Każdy z nas dąży do życiowej równowagi. Nie mówię tutaj o wytartym sloganie work-life balans, tylko prawdziwej, życiowej równowagi. Równowaga ta, to odpowiedzi na wspomniane wcześniej pytania, wśród których pojawiają się szacunek, uważność, namiętność, wolność finansowa, stabilne warunki bytowe, czas dla siebie, czas dla bliskich, przestrzeń na hobby, sukcesy zawodowe. Możliwość zrozumienia życia w szerszej perspektywie, pozwala świadomie dobierać narzędzia, które umożliwiają nam osiągnięcie tej równowagi, zamiast działać na chybił trafił.

Skoro już przeczytaliście ten artykuł, chciałabym żeby zostawił po sobie coś dla Was, co zapewne zakiełkuje w perspektywie czasu. Odpowiedzcie sobie na pytanie “Czego JA potrzebuję?”, określając swoje granice i cele. Od razu mówię, że zajmie Wam to chwilę. Znajdźcie taki czas dla siebie, podejmijcie taki głęboki dialog wewnętrzny z samym sobą i zapiszcie swoje odpowiedzi. Dalej będziecie już wiedzieć co macie robić…

image: Karolina Sulik (Poland)

From interior design to the art of mindful living.Can space become more than a backdrop to our lives? In this personal essay, Polish designer Karolina Sulik reflects on architecture, psychology, and the environments that shape our everyday experience. imaofeminae summer 2026 vol.14 N° 49 Portrait:Karolina Sulik Photo © Marzena Ziółkowska MarzeniaWobiektywie

IMPRESSUM

Designing Well-Being. From interior design to the art of mindful living. Karolina Sulik(Poland) ART & CULTURE ESSAY WOMEN IMAGE LIFESTYLE ISSN 2195-2000 Deutsche Nationalbibliothek.  EDITORS: Dipl.-Psych. Paiman Maria Davarifard, Alicja Wawryniuk. imagofeminae Summer 2026 Vol. 14 N° 49 © Berlin 2026 by imagofeminae.com. Mail: editors(at)imagofeminae.com ALL RIGHTS RESERVED